[♫ MELODi ♫ ツ]

YALNIZ DEĞİLİZ  Misafirlerin mesajlardaki resimleri görüntülemesine izin verilmemektedir; lütfen kayıt olun veya giriş yapın.   Bir ufka vardık ki artık   Yalnız değiliz sevgilim.   Gerçi gece uzun,   Gece karanlık   Ama bütün korkulardan uzak.   Bir sevdadır böylesine yaşamak,   Tek başına   Ölüme bir soluk kala,   Tek başına   Zindanda yatarken bile,   Asla yalnız kalmamak.   Şafakları ben balığa çıkarım   Akan akmayan sularda   Benim, bütün tezgahlarda paydosa giden        Bir bahar akşamı dünyada.   Ben dört duvar arasında değilim   Pirinçte, pamukta ve tütündeyim,   Karacadağ, Çukurova ve Cibalide.   Zehirli kör yılanları   Ve sıtmasıyla   Gün yirmidört saat insan avında   Karacadağda çeltikler.   Bir kız çocuğunun gözyaşı gibi   -  Ayak bileklerinde bir dizi boncuk,   Sol omzunda nazarlık,   Dağ başında unutulmuş üşümüş,   Minicik bir aşiret kızının  -   Damla-damla, berrak olur pirinci.   Kamyonlarla, katır kervanlarıyla   Beyler sofrasına gider...   Çukurovam,   Kundağımız, kefen bezimiz   Kanı esmer, yüzü ak.   Sıcağında sabır taşları çatlar,   Çatlamaz ırgadın yüreği.   Dilerse buluttan ak,   Köpükten yumuşak verir pamuğu.   Külhan, kavgacıdır delikanlısı,   Ünlü mahpusanelerinde Anadolumun   En çok Çukurovalılar mahpustur,   Dostuna yarasını gösterir gibi,   Bir salkım söğüde su verir gibi,   Öyle içten   Öyle derin,   Türkü söylemek, küfretmek,   Çukurova yiğidine mahsustur...   Tütünü bilir misin?   "Kız saçı" demiş zeybekler,   Su içmez her damardan,   Yerini kolay beğenmez,   Üşür   Naz eder,   Darılır   İki parmak arasında kıyılmış,   Bir parçası var kalbimin   İncecik, ak kağıtlara sarılır,   Dar vakit yanar da verir kendini.   Dostun susan dudağına...   Sokaklardan,   Kıyılardan,   Gök mavisinden,   Ekmeğinden,   Canevinden ayrı düşmeye   Yani bütün hasretlerin kahrına   Ve zehrine çaresiz kalmaların,   İlk nefesi Hızır gibi yetişir   Cibalide sarılan cıgaranın...   Tütün isçileri yoksul,   Tütün işçileri yorgun,   Ama yiğit   Pırıl - pırıl namuslu.   Namı gitmiş deryaların ardına   Vatanımın bir umudu...                     Ahmed ARİF