[♫ 𝕄𝔼𝕃𝕆𝔻𝕚 ♫ ツ]

İNSAN Kİ HASRETİ KADAR Aşksa: sağır da olsa dile döner seslenir.. Düşse: eni sonu suya düşer ıslanır.. Aşktan öte başka hangi tohum yeşerir hangi dal sürgün verir ezildiği yerinden?         (... Dolunaydı ...Dağların buğulandığı,          toprağın yoncalandığı aydı... Öpsem,          yaralanır sandığım          çiçekler kadar körpeydi bahar..          Bir yanım sazınca külhan,          yağız, civan, atmaca;          bir yanım nazınca uslu,          suskun, ıssız, utangaç,          savrulup savrulup sokaklara          söylediğim şarkılar          süsüydü ömrümüzün,          yitince bulunmaz zenginliğimiz..          Ne güzel günlerdi ah          ne güzeldin gençliğim;          gönlümü tarih düşüp          ömrümce yol gözledim,          yazık ki sen beklemedin... ) İki derde yenik düştüm ne çare: biri aşk biri düşten düşe sızım sızım yüreğim... Taşa çaldım derdimi, taş çatladı kıvrım kıvrım kök verdim; güle sardım kendimi, gül kurudu derdim azdı yürüdü... İnsan ki hasreti kadar: belki bin sevda bin ayrılık fakat bir aşk bir intihar bir ömre ancak sığar.      Varlık, Haziran 1999