[♫ 𝕄𝔼𝕃𝕆𝔻𝕚 ♫ ツ]

İki Söz Misafirlerin mesajlardaki resimleri görüntülemesine izin verilmemektedir; lütfen kayıt olun veya giriş yapın. Arka Kapak Bilgisi Aşkta özgürce uçabilmesi için sedeften kanatlar taktım ona. Ama o, benim verdiğim kanatlarla benden gitti. Düşünüyorum da... Kanat takmak yerine gitmesin diye bir ağaç gibi kökleriyle bağlasa mıydım kendime? Ama ne fayda... Gitmeyecek olan kanadı olsa da kalır. Gidecek olana zincir vursan da kanatlanır. O şimdi ne mi yapıyor? Benden sakladığı ellerini başkalarına uzatıyor. Benimse ellerim buz tutarken kalbim cayır cayır yanıyor. Peki sonunda ne mi oldu?... Ben onun için zaman kaybı, o benim için aşk ayıbı. Hayat bana neleri öğretti biliyor musun? Sen onu insan yerine koyarken o seni aptal yerine koyuyorsa yapacağın tek şey onu hayatından def etmektir. Eğer bunu yapamamışsan o haklı demektir. Sizi sevmeyenleri ve size değer vermeyenleri geçmişte bırakın. Asla geriye dönüp bakmayın. İnanın gelecek günler daha aydınlıktır. Ve geçmişe takılı kalmak bir geleceği harcamaktır. Hayat ayakta kazıklanmak değil, yediğin kazıklara rağmen ayakta kalabilmektir. Gerçek mücadele ise seçtiklerinle aynı yolda yürümekten çok, seçmediklerinin yolunuza taş koymasına karşı durabilmektir. Kimi insan aradığı kişinin yanlış kişi olduğunu onu bulur bulmaz anlar. Kimi insansa bulduğu kişinin doğru kişi olduğunu onu kaybettiğinde anlar. Bu yüzden bazı insanlar reddettiği için değil, tercih ettiği için yalnızdır. Hayat istediğimiz her şeyi vermez kolay kolay. Kalbinin kapısını beklediğin kişi için açık tutarsın ama içerisi beklemediklerinle dolar. Bir insanı asıl üzen ellerinin bomboş kalması değil, başka bir eli tutabilecekken artık tutamamasıdır. Sonradan üzülmek istemiyorsanız aman dikkat edin. Zihniniz dağılmasın. Bugün yüzünüzü güldüren yarın yüreğinizi ağlatmasın. Aklında olsun... Eğer hayatına giren kişi sana geçmişini unutturuyorsa, o artık senin geleceğindir. Ve şunu da unutma! Hayatınıza çok sevdiğiniz biri girdiğinde yola onunla devam etmek uğruna sizi siz yapan değerleri harcamayın. Çünkü o değerler en çok yola onsuz devam etmek zorunda kaldığınız zamanlarda size lazım olacak. Bu yüzden sakın bir başkası için kendinizi terk etmeyin. Siz en çok onsuzken size lazımsınız.

[♫ 𝕄𝔼𝕃𝕆𝔻𝕚 ♫ ツ]

İki Söz Özet "Beklediğin insanın bir türlü gelmiyor olması sen fark etmeden geçip gitmesinden kaynaklanıyor olabilir mi? Bazen bulmak için uzaklara bakarken burnunun dibindekini görmez insan." Kahraman Tazeoğlu'nun çıkardığı yeni kitabı İki Söz diğer kitaplarından farklı; öncelikle bunu söylemek isterim. Bu sefer bir olay yazısızı söz konusu değil, olay yaşanıldıktan sonra ki düşüncelerin sayfalara aktarılmış hali. Hani bir kitapta çok beğendiğiniz bir satır olur da altını çizersiniz ya, bu kitabı sadece sizin çizdiğiniz satırların oluşturduğunu düşünebilirsiniz. Sanırım Kahraman Tazeoğlu'nun en sevdiğim kitabı bu oldu bu yüzden. Kitapta düşüncelerini satırlara döken karakter; bir erkek... Aşk acısı çeken, sevdiği kadın tarafından terk edilen bir erkek... Ve bu kadının kendisine ne hissettirdiğini dökmüş satırlara. Acı çekmiş mesela. Ve o acı adamı şekillendirmiş. Hayal kırıklığına uğramış mesela ve gerçek ile hayal kavramlarının anlamlarını daha iyi öğrenmiş. Yalanı öğrenmiş mesela o kadından ve bağışıklığı olmuş yalana... Umudu, sevgiyi, aşkı, mutluluğu, hüznü, heyecanı, üzüntüyü... Aklınıza gelebilecek her duygunun dili oluvermiş bu kitap. Alıntılar da paylaşılmış mesela. Goethe ve Dostoyevski'den... Bu kitap en çok duyguları bilemeyen ve tadamayanlara yazılmış gibi. Tüm çıplaklığıyla... "Eskiden derdim ki: insanın başına gelebilecek en kötü şey, bir gün yapayalnız kalmasıdır. Öğrendim ki; hayatta insanın başına gelebilecek en kötü şey, yapayalnız hissetmesine neden olan insanlarla yaşamasıdır." Der Goethe. İşte bu yüzden ben de diyorum ki, Kahrolsun anlamsız kalabalıklar, yaşasın mutlu yalnızlıklar." Herhangi bir olay yaşadıktan sonra kalbiniz hep size seslenir, duyar mısınız bilmem. Kalbinizin sesini yok saymaya çalışan bir şey var içimizde ve görevini de ustaca yerine getiriyor. Çünkü biliyor ki eğer o sesi dinlesek dünya böyle bir yer olmayacak. Kalbinin sesini duyamayanlara sesleniyorum. Bu kitap sizin ilacınız olacak. "Hani diyor ya Dostoyevski, ' Herkesi öldürüyoruz sevgili dostum; kimini sözlerle, kimini kurşunlarla. Kimini yaptıklarımızla' diye. Gülüşünden anlıyorum. Sen beni yapacaklarınla öldüreceksin. Yine de razıyım. Sen aşkta insanın kendi ölümünü seçebilecek kadar çok sevmeyi nereden bileceksin?" Kalp hayalperest değildi. Umutluydu. Boş yere umut etmezdi bilirdi illaki bir şeyler. Onu dinleseydiler insanlar böyle kahrolmazdılar. İnsanlar artık umuttun vazgeçmiş hayal kuruyorlar. Kurduklarını da dile getiriyorlar. Ama yine kendileri de bilirler ki lafla peynir gemisi yürümez. "İnsan bilmediği bir duyguyu nasıl yaşayacağını da bilmez. Ve ürker ondan. Evet! Hiç tanımadığı bir duyguyla karşılaşan insan korkar. Tamam! Aşk çok yüce bir duygu olabilir ama unutma ki akvaryumda doğup büyüyen balık denizi özgürlük değil, ölüm zanneder." Siz neden yaşıyorsunuz? Nedeniniz var mı? Ne hissettiğinizi biliyor musunuz? Ne, niçin, neden, nasıl sorularına cevaplarınız var mı? Ya da istediğiniz şeyleri topyekûn açabilecek bir anahtar? Hadi tüm bu sorulara karşı birkaç alıntı bırakayım aşağı. "Gözyaşlarını içine akıtanın en çok ruhu çürür. Yanakları ıslanırken kalbi durur." "Kurulan cümlenin "ama"larından sonrasını dinlemeyeceksin. Çünkü her "ama"lı söz kendisinden öncekini çürütür. "Anılarıyla yaşayan, hayalleriyle gömülür." " 'Hayatta hep silgim kalemimden önce bitti. Çünkü kendi doğrularımı yazacağım yere, tuttum başkalarının yanlışlarını sildim' diyor. Oğuz Ağabey. Bende seni yazacağım diye çıktığım yolda şimdi kendimi siliyorum." Her sayfa böyle cümlelerle doluyken sizlere kaçırmayın derim. Alın ve düşüne düşüne okuyun. Ne güzel söylenmiş cümleler diye. Yine aklımıza geleni yapacağız Ama olsun.