[♫ 𝕄𝔼𝕃𝕆𝔻𝕚 ♫ ツ]

KALDIRIMLAR Sokaktayim, kimsesiz bir sokak ortasinda; Yürüyorum, arkama bakmadan yürüyorum. Yolumun karanliga saplanan noktasinda, Sanki beni bekleyen bir hayal görüyorum. Kara gökler kül rengi bulutlarla kapanik; Evlerin bacasini kolluyor yildgrimlar. ?n cin uykuda, yalniz iki yoldag uyanik. Biri benim, biri de serseri kaldgrimlar. içimde damla damla bir korku birikiyor; Saniyorum, her sokak bagini kesmis devler... Üstüme camlarini, hep simsiyah, dikiyor; Gözüne mil çekilmis bir ama gibi evler. Kaldgrimlar, çileke? yalnizlarin annesi; Kaldgrimlar, içimde yasamis bir insandir. Kaldgrimlar, duyulur, ses kesilince sesi; Kaldgrimlar, içimde kivrilan bir lisandir. Bana düsmez can vermek, yuMusak bir kucakta; Ben bu kaldgrimlarin emzirdigi çocUGUM! Aman, sabah olmasin, bu karanlik sokakta; Bu karanlik sokakta bitmesin yolculUGUM! Ben gideyim, yol gitsin, ben gideyim, yol gitsin; Iki yanimdan aksin, bir sel gibi fenerler. Tak, tak, ayak sesimi aç köpekler igitsin; Yolumun zafer taki, gölgeden tas kemerler. Ne sabahi göreyim, ne sabah görüneyim; Gündüzler size kalsin, verin karanliklari! Islak bir yorgan gibi, simsiki bürüneyim; Örtün, üstüme örtün, serin karanliklari. Uzaniverse gövdem, taglara boydan boya; Alsa buz gibi taglar alnimdan bu ategi. Dalip, sokaklar kadar esrarli bir kuyuya, Ölse, kaldgrimlarin kara sevdali egi.. Necip Fazil KIsakürek