[♫ 𝕄𝔼𝕃𝕆𝔻𝕚 ♫ ツ]

Büyük Yol dizleri titreyenleri alıyoruz yanımıza, düz yolda ayağı tökezleyenleri, aklı tökezleyenleri, yüreği hızlı çarpanları alıyoruz yanımıza, içi mezar gibi daralanları... ve çalmaya gidiyoruz Tanrı'nın kapısını. içerden yaralılar kafilesiyiz biz, içerden ve dışardan engelliler kafilesi, yoksullar ve yalnızlar kafilesi, yoksullar, yalnızlar ve şairler alayıyız, evsizler, işsizler, sessizler, deliler, meczuplar ve sarhoşlar taifesi... izbelerden, viranelerden kopup güle oynaya katılan katılana bize, şenliğe gidiyoruz, büyük şenliğe, hatırlanmayacak kadar uzak geçmişten Tanrı'nın katıksız şiirle yarattığı en uzak geleceğe, en büyük geleceğe... Cahit Koytak

[♫ 𝕄𝔼𝕃𝕆𝔻𝕚 ♫ ツ]

Gönülden Gönüle birinden bir şey umuyorsan, bekle, sen gitme istemeye, hele, sırtında ve yüreğinde bu bir dünya yükle, asla, asla! bekle, o yollasın, yollayacaksa senin gönlünün umduğu yere, ister rüzgârla, ister yağmurla, ister rüyayla. ama bir şeyler vermek isteyen sensen birine, kendin yola çık hemen, onu bekleme. gençleştirir, güçlendirir bunun için teptiğin yollar seni. isteyen istemeden, içinden geçirmeden, her neyse gönlünden kopan, sen götür onu, sen götür gönlünle beraber, yoksulun ayağına, ister demir çarıkla, ister ipek kanatla, ister sözün sefinesiyle, ister ışıltısıyla, gözyaşlarının. Cahit Koytak

[♫ 𝕄𝔼𝕃𝕆𝔻𝕚 ♫ ツ]

Susma Sanatı tek başına ve bu kadar acıyla taşıyamayacağın kadar ağır ve dağınık geliyorsa sana içine aldığın dünya ve yükünü paylaşsın diye ararken içinde birilerini, ikiz benliklerinden hiçbiri dönüp bakmıyorsa yüzüne, önce üç gün, sonra üç ay, sonra belki üç sene Tanrıdan başka kimseyle konuşmamayı dene, ne insanlarla, ne meleklerle, ne kitaplarla paylaş derdini, ne de kendi içindeki kalabalıkla... bir de bunu dene, bakalım, bir de bunu dene ve O'nun kayrasını bekle! Cahit Koytak

[♫ 𝕄𝔼𝕃𝕆𝔻𝕚 ♫ ツ]

Sol Elle Tutulan Günlük 1 Haziran 2015 yaşlanıyorum, evet ve aramızda bu giden gelen şiirler ve ezgiler rüzgârın nefesiyle birer birer silinip gidiyor zihnimden kuma çizilen resimler gibi! ben de – herşey silinip gitse bile, Senin yüceler yücesi adın ve bir de 'şükür' kelimesi kalsın diye fakire onları içime kazıyorum, iç içe, üst üste, orada her yere ve her göğe. sonra, yer kalmayınca içimde, ne çıkarsa önümе, kapıya, duvara, söveye yazıyorum, sabaha, akşama, geceye, gecenin yüzüne, gözüne, rahmine, bana biraz zaman, ve şiirime gençlik taşıyan meleklerin yollları üzerinde her yere, her göğe... Cahit Koytak

[♫ 𝕄𝔼𝕃𝕆𝔻𝕚 ♫ ツ]

Sol Elle Tutulan Günlük 22 Mart 2004 Senin izninle ulaşılması tutkuyla, bazen delicesine istenebilecek, güzel, mutlu ve ölümü kapısından içeri sokmayan sonsuz bir gelecek olduğuna inanıyorum elbette, Rabbim. buna umutla, coşkuyla inanmak ister herkes. çünkü yoksa böyle bir gelecek, yani böyle bir inanca dayanak bulunamıyorsa eğer, o zaman her şeyin, geçmişin, şimdinin ve geleceğin ve onların sahibi olarak Senin, herkes için peşinen kaybedilmiş olduğunu kabul etmek gerekiyor, Allah'ım. ne olacak bu halim benim, Allahım? insanların diline çevirmek için Senin, rüzgârla, bulutla, yağmurla yazdığın muhteşem şiirleri, bıraktığım yerden kalemi elime almayalı belki bir aydan fazla oldu. dün 'kitap sarhoşluğum tutmuştu yine; onca darlık içinde bir kucak kitap aldım yine sahaftan. ve eve dönerken yolda kendi kendime, "kitapların kendisi, dedim puta tapınmayı men etmeselerdi, benim gibiler için kolayca puta dönüşebilirlerdi." Sana sığınıyorum böyle bir sapkınlıktan! Son günlerde, ortada aksayan bir şey, bir suç, bir yıkım olmadığı hallerde bile kendimi suçlu, değersiz ve çaresiz hissediyorum. bunun ne kadarı hastalık, ne kadarı sağlık? bilmiyorum, bilemiyorum. "elli beş yaşını geçtin, şair olmak şöyle dursun, adam olabildin mi?" insanın çok daha erken yaşlarda oyunların içinde bile kendine sormaktan sakındığı bu tür taşlı dikenli soruları sakınmadan yüzüme çarpan biri, ayrı bir benlik peyda oldu son zamanlarda bende. uçurumların birinden ötekine, ip üstünde gezinen, abartılı ayna seanslarıyla kendini kırbaçlayan kendinden yılgın biri... Rabbim, yardım et bana, beni bana karşı koru; beni kendi önümde küçültme, sahip çık kuluna, kendi ayakları altında çiğnetme onu! yolumun üzerine çıkacağı güne kadar, ölümün, Sana doğru bir kaç adım olsun atmış olayım istiyorum, Allah'ım; ama bildiğim, alıştığım şeyler yeni öğrendiğim, keşfettiğim şeyleri öyle çabuk benzetiyorlar ki kendilerine, attığım adımlar hep birbirinin tekrarı gibi geliyor bana ve başladığım yerden öteye götürmüyorlar beni. oysa, Sana doğru bir adım, ötekilere benzemeyen bir tek adım atmayı başarabilsem, eminim, Sen de orada olacaksın, Sen ve Senin büyük sanatın, Sen ve büyük arınma, Sen ve büyük dirilme! Cahit Koytak

[♫ 𝕄𝔼𝕃𝕆𝔻𝕚 ♫ ツ]

Geciken Dua elbette seviyorum Seni, seviyor olmalıyım yani, ama yaşlandım, unutuyorum, karıştırıyorum sık sık Seninle ilgili duygularımı ve yaşadıklarımı başka yaşadıklarımla bu uzun yolda. Senden aklımda kalanları, içimde kalanları buluta benzetiyorum bazen, yağmura benzetiyorum bazen yağmurdan sonraki göğe göğün derinliğine, ruhun derinliğine... düşünüyorum, düşünüyorum, tamam diyorum, evet diyorum, fakat çıkaramıyorum bir türlü başıyla sonuyla, bana söylediklerini, ya da ilham ettiklerini yolda, ezgisini mırıldanıp durduğum, ama sözlerini unuttuğum gün batımı rengi bir gençlik türküsü gibi hepsi... bağışla beni, bağışla beni, Allah'ım ve biraz ipucu bahşet! Cahit Koytak