GİTME

dur
uyanan güz çiçeklerinin
alazlanan taşların
çalınmış yazgıların ve ıslak hüzünlerin
ülkesi olan

yanımda kal

o vahşi güzelliği gitmelerdeki
bugünlük
çöl rügârlarına bağışla ne olur

kalırsan
akşam ve bulut ve gökyüzü ve çimen
ve gözyaşı ve kahkaha ve hüzün
ve yalnızlık
        -o gizi ömrümüzün-
bu eski hikâyede ne varsa yaşanmayan
başlayacak birazdan

gitme






Ayten MUTLU