KÜF


Ne yana baksam diyor ne yana baksam
Üstüme yürüyor kirli bir yeşil
Uygun adım morarıyor etlerim
Uyku kalmadı bende ne yana yatsam


Gitsam başında dursam soluğunu dinlesem
Bütün diş izlerini silsem boynundan
Yıksam yüzündeki yırtık afişli duvarı
Elinden tutup eve getirsem

Çeyiz yorganını örtsem üstüne
Bakıp yine öyle sitemle gülse bana
Gözüm de yok artık telinde duvağında
Kapımı açışını görsem

Uçsa üstümüzden bu küf kokusu