ÖMRÜMÜZÜN DÖNÜP DOLAŞIP GELECEĞİ YER

- çocukluğumuzdur üstelik avluda -



uzun yolculuklardan döndüm.döndüm işte!
gitmesini  bildiğim yerden geldim.geldim işte!
bütün kapılar ardımda.adreslerini arıyor hep
adına rest çekilmiş bir coğrafyada.ardına kadar açık
üstelik azil! bütün bir hayattan.bir hayattan.bu!
"hayat"tan.avluya geçilen koca bir ömür: yokum!
yok oldum.istersen iki kere tıklat! ben yine de yok!
olmam zaten demiştim.hatırla! bir adreste iki kere
durmam! durursan ihanet eder ikametgâh sana.kapıdan
çarpar yüzüne: bilâ no! içlerinde o en geniş avlu
avlar seni.ömrümüzün o hiç doyulmamış çocukluğu!
çoklar! bir daha.çoğalırsın kendine.sadece kendine
keramet ve ketumsun.senden başka herkese.malûm kapı!
bir daha giremezsin! anahtarın yoksa! çeviremezsin
bu hayatı kendine.bir kilitten asla döndüremezsin
ömrünü.bir başka ömürle tüketemezsin.koca avluda
çömelip sırtını yaslardın hep o uzun kavağa.hatırla!
bense yapışırdım o küflü emme basma tulumpaya
ağzımı dayayıp soğuk sular içerdim: kumlu kumlu
kulağımsa hep ahırda.öcü'nün nefes alışını duyardım
hani şu hiç görmediğimiz ama hep korktuğumuz öcü'nün
geceleri uzun cüppelerle avluda dolaştığını bilirdim
bilmediğimse nereye gidersem gideyim benimle geleceğiydi
o yüzden döndüm.uzun yolculuklardan döndüm işte!
avluya...seni aldığım yere bırakmaya geldim usulca
ama sen fırla! ömrümüzün o hiç doyulmamış çocukluğuna


                   çocukluğumun 33. yılı'00/burası
                   Osman OLMUŞ