| | 
Zaman acımasızdı bize;
Yalnış zamanda yanlış insanları çıkarmıştı hayat karşımıza.
Kocaman hayallerle doldurmuştu küçük yüreğimizi.
Ama nerden bilebilirdik ki yanlışların erken doğrularınsa hep geç geldiğini.
Ve bize herkes iyi ol demişti ama hiçkimse kötülerden bahsetmedi.
Zaman acımasızdı bize;
Hayallerimizin peşinden koşmamız ve onları gerceklestirmemiz soylenirdi hep.
Bizde öyle yaptık koştuk hayallerin peşinden.
Koşar adımlarla yürüdük çoğu zaman ama hiç durmadık.
Sürekli koştuk hayallerin peşinden hiç durmadan yorulmadan.
Bi süre sonra değişti herşey, o peşinden koştuğumuz hayaller kovalar oldu bizi her nefes alışımızda.
Kurtulmak istedik ama kurtulamadık. Bu bizim mi suçumuzdu? Bence değil.
Çünkü bize hayallerin peşinden koşmamızı söyleyenler,
hayallerin imkansız olduğu sürece güzel olduğunu söylememişti.
Vel hasıl kelam;
Hayat inceldiğimiz yerden kopardı bizi.
Birbirimizin imkansızı olup çıktık ansızın.
Ve hayat yine sormadı bize imkansız bir aşkın peşinden koşmaya gücün var mı diye.
Şimdi benim imkansız bir hayalim var oda "SEN" şimdi senin imkansız bir hayalin var oda "BEN"...
Rabbim hep korusun seni dilimdeki ilk ve son hecem...
| | | |
|