Bir bütün idim ben Leylâ ile. Sense Leylâ'yım diyorsun. Sen Leylâ isen eğer; beni yakmaya hayalin yeter, takatim yok sana kavuşmaya. Varlığı olmayan bir zerreye aynadan ne fayda? Canım gideli hayli zamandır, cismindeki bir başka candır; bir özge candır. Sensin beni benden ayıran, uzaklaştıran. Ben yokum, senin tecellin var. Vuslatının ağır yükünü kaldıramam ki. Önceleri sen vardın, şimdi ben yok oldum. Manevi dünyamda dostum daima sensin. Dış görünüşe değer verme bahsi ortadan kalktı artık. Gönül çok önceleri sana koştu canım seninle gitti. Şimdiki canım Leylâ'ya değil, Mevlâ'ya yönelik. Bir'lik yolunda seninle olmam, yanarım. Şimdi, gözümün nuru, gönlümün aydınlığı!.. Ben maskaralığa nam salmışım nam salmışım bari sen bu yola girme. İçinden çıkma namus perdesinin. Mecnun olan benim; bana yaraşır delilik, kınamışlık. Şimdi git, aşk töresini, âşıklık geleneğini, maşuk gidişatını bozma. Gir şimdi, ey vefalı! Açtırma kötü söz arayanların dudaklarını; sakız verme dedikodu arayanların ağızlarına. Beni aramaya çıktığını âleme bildirip deliliğine ferman yazdırma. Kimse seni burada görmeden git. Ben ki varım; sen içimdesin, bunu bil!..

Amir bey varisi olsun dileğiyle yıllar yılı bir oğlu olsun diye yalvarır Allah'a. Gezmediği memleket kalmaz dua için en son doğum haberi gelir sevdiğinden, bir oğlu olmuştur. Sürer dört nala atını, sevgiliyi ve yıllarca beklediği, tek varisi olan biricik oğlunu görmek için hızla gider boyuna, otağına varır, görür ki doğmuştur canı. Adını Kays koyarlar. Kays sanki gelecekte çekeceği çileleri anlamış gibi hiç susmadan ağlar, bir türlü derdini anlayamazlar. Türlü türlü dadılar gelir lakin susmaz Kays, bir dadı gelir ki güzeldir, çok güzeldir gelen dadı o kucağına alınca Kays'ı ancak o vakit susar.

Kays ile aynı gece, aynı saatlerde duyan bir bebek daha vardır. Leylâ. Kays'ın görür görmez Mecnun'a döneceği Leylâ. Aynı gece doğmuştur Mecnun ile.

İki bebek de gel zaman; git zaman büyürler ve okula başlarlar. Leylâ ile Kays aynı sınıftadır. Birbirlerini görür görmez tutulurlar büyük bir aşkla birbirlerine. Dünya'nın en güzel kızı Leylâ'dır Mecnun için. Gözleri birbirlerinden başka kimseyi görmez olur. Zamanla yayılır dedikoduları, birbirlerine olan aşkları dillere düşünce Leylâ'nın annesi, babasının kulağına gitmeden Leylâ'yı okuldan alır. Leyla bilinmez bir derde düşmüş, acısını belli etmeden yaşamaya çalışmaktadır. Mecnun ise Leylâ'yı tüm gün beklemiş, gelmeyeceğini, durumu anlayınca kendisini otağa kapatmıştır.

Günlerce çıkmaz otağdan Mecnun, yemez, içmez, gözüne zerre uyku girmez. Mecnun'un arkadaşları üzülür bu durumuna. Günlerce dil dökerler Mecnun'a onlarla beraber gezmeye çıksın, yemek yesin diye. Mecnun en sonunda kabul eder bu isteklerini. Çıkarlar yaylaya. Mecnun, Leylâ'nın varlığını hisseder aniden ve gider bulur Leylâ'yı oralarda. Birbirlerine kavuşmanın sevinciyle bayılır, kalır ikisi de. Leylâ'nın yardımcıları ayıltır, alır götürürler Leylâ'yı. Leylâ hüsran içinde, gözyaşları ile döner obasına. Geceleri ağlar gizli gizli. Döker içini yanan ateşe, eriyen muma. Mecnun ise bu vakitten sonra yurda dönemeyeceğini anlayıp kendisini vurur çöllere.

Mecnun'un çöllere düştüğünü duyan babası dayanamaz gider bulur Mecnun'u. Yalan söyler. Leylâ obada gel benimle der Mecnun'u alır götürür obaya. Mecnun'a çeşitli kızlar gösterir. Ancak Mecnun için tek kız Leylâ'dır. Gider ister babasından kızı Amir Bey. Leylâ'nın babası Mecnun aklını başına toplasın sonra gelsin alsın kızı der. Mecnun'a ne yapsalar çare yoktur. Mecnun kaybetmiştir aklını. En son alır Kâbe'ye götürür babası Mecnun'u. Mecnun orada Allah aşkıyla da yanmaya başlar. İki aşk birden kül eder Mecnun'u.

Kendini yeniden çöllere vuran Mecnun, hayvanlarla dostluk kurmaya başlar. Çölde Nevfel isimli güçlü bir beye rast gelir Mecnun. Mecnun'un hikayesini duyan Nevfel:"Ben bu kızı sana alırım. Ya savaşla ya güzellikle." Der ve Leylâ'nın babasından Leylâ'yı Mecnun'a ister. Vermez babası. Nevfel almakta kararlı bir şekilde savaşır. Mecnun ise savaşı eğer Nevfel yenerse, Leylâ'nın üzüleceğini düşünerek dua eder Allah'a Nevfel kaybetsin diye. Hemen oracıkta kabul olur Mecnun'un duası. Nevfel kaybeder. Alamaz Leylâ'yı. Bunu fark eden Nevfel yapma der Mecnun'a ve bir savaş daha olur iki ordu arasında bu defa kazanır Nevfel. Ancak Mecnun'un durumu gittikçe kötüleşir. Bunu gören Nevfel; Mecnun isterse dua ile de alır Leylâ'yı düşüncesiyle aldığı Leylâ'yı, geri teslim eder babasına. Mecnun yine düşer çöllere.

Gel zaman; git zaman Leylâ'yı görür İbn Selâm. İster babasından, Leylâ'nın hâlini beğenmeyen baba tez elden verir Leylâ'yı İbn Selâm'a. Leylâ kendisinde cin olduğunu söyleyerek uzaklaştırır, İbn Selâm'ı kendinden. İbn Selâm çare aramaya başlar Leylâ'ya. Bu sıralarda kendi sevdiğini alamayan Zeyd isimli biri Mecnunla kaderini bir kılıp gider bulur ve söyler Mecnun'a Leylâ'yı başkasına yâr ettiklerini. Mecnun öyle bir haykırır ki yedi cihan duyar bu haykırışı. Sitem dolu bir mektup yazar Leylâ'ya verir Zeyd'e. Zeyd ikisi arasında mektup taşır sürekli.

İbn Selâm bakar ki durum vahim, Mecnun'un öldürülmesi kararını verir. Bunu duyan Amir Bey kahrolur ve kahrından ölür. Babasının ölümü ile sarsılan Mecnun. Bu ölüme sebep olanlar ölsün diye dua eder ve duası hemen oracıkta kabul edilir ve İbn Selâm zehirli bir ok tarafından vurularak vefat eder. Leylâ bu habere sevinse de eşi ölen kadın bir yıl boyunca ağlayarak yas tutması töre de vardır bu habere daha da sevinir Leylâ. Artık ağlamak için geceyi beklemek mecburiyetinde değildir.

Mecnun yeniden düşer çöllere, Leylâ dayanamaz o da gider çöle lâkin Mecnun'un gözü görmez kimseyi, istemez hiç kimseyi. Leylâ'nın aşkı Allah aşkı ile birleşmiş Mecnun'u dillere düşürmüştür. Geri yollar Leylâ'yı. Leylâ dert ve keder içinde döner boyuna. Artık ölmek vaktinin geldiğini anlar ve yakarır Allah'a ölmek için. Aniden hastalanır Leylâ. Ve ölür oracıkta. Gömerler Leylâ'yı. Zeyd hemen Mecnun'a haber verir. Bu haber ile yıkılan Mecnun koşarak Leylâ'nın mezarına gelir. Gözyaşları ile sular mezarını ve oracıkta ölmek için yakarır Allah'a. Kabul olur duası ve Leylâ'nın mezarının üstünde can verir Mecnun.

O günden sonra mezar taşları, dilek taşlarına döner. Dileyen dilediğini alır o mezarda edilen tüm dualar kabul olunur. Zeyd onların mezarının yanında kendi aşkıyla yanarken görür rüyasını kavuşmuştur Leylâ ile Mecnun cennette.

Değerlendirme:

Efsanelerimizden biri olan Leyla ile Mecnun, İskender Pala'nın çarpıcı, akıcı diliyle birleşerek, bir çırpıda okunup bitirilecek bir eser. Okuduktan sonra mükemmel bir tat bırakıyor. Yine bir İskender Pala harikası diyebiliriz. Muhteşem bir aşk hikâyesi. Hem beşeri hem ilahi aşk ile yanan Mecnun. Mecnun'un ateşi ile yanan Leylâ. Cennette de olsa ebedi olarak kavuştular sonunda.

Yazan: Senanur KARAKUZULU