KALDIRIMLAR

(http://4.bp.blogspot.com/-qH2fd0jG_vI/TpNsvId3qKI/AAAAAAAAABQ/65aGFZcExX4/s320/necip-fazil.jpg)

Sokaktayim, kimsesiz bir sokak ortasinda;
Yürüyorum, arkama bakmadan yürüyorum.
Yolumun karanliga saplanan noktasinda,
Sanki beni bekleyen bir hayal görüyorum.

Kara gökler kül rengi bulutlarla kapanik;
Evlerin bacasini kolluyor yildgrimlar.
?n cin uykuda, yalniz iki yoldag uyanik.
Biri benim, biri de serseri kaldgrimlar.

içimde damla damla bir korku birikiyor;
Saniyorum, her sokak bagini kesmis devler...
Üstüme camlarini, hep simsiyah, dikiyor;
Gözüne mil çekilmis bir ama gibi evler.

Kaldgrimlar, çileke? yalnizlarin annesi;
Kaldgrimlar, içimde yasamis bir insandir.
Kaldgrimlar, duyulur, ses kesilince sesi;
Kaldgrimlar, içimde kivrilan bir lisandir.

Bana düsmez can vermek, yuMusak bir kucakta;
Ben bu kaldgrimlarin emzirdigi çocUGUM!
Aman, sabah olmasin, bu karanlik sokakta;
Bu karanlik sokakta bitmesin yolculUGUM!

Ben gideyim, yol gitsin, ben gideyim, yol gitsin;
Iki yanimdan aksin, bir sel gibi fenerler.
Tak, tak, ayak sesimi aç köpekler igitsin;
Yolumun zafer taki, gölgeden tas kemerler.

Ne sabahi göreyim, ne sabah görüneyim;
Gündüzler size kalsin, verin karanliklari!
Islak bir yorgan gibi, simsiki bürüneyim;
Örtün, üstüme örtün, serin karanliklari.

Uzaniverse gövdem, taglara boydan boya;
Alsa buz gibi taglar alnimdan bu ategi.
Dalip, sokaklar kadar esrarli bir kuyuya,
Ölse, kaldgrimlarin kara sevdali egi..

Necip Fazil KIsakürek