GAZEL - IV
Yâ Rab bela-yı aşk ile kıl âşîna beni
Bir dem bela-yı aşktan kılma cüdâ beni.
Ya Rab aşk belasıyla beni içli dışlı et
Bir an bile beni aşk belasından uzak tutma.
Az eyleme inayetini ehl-i dertten
Yani ki çoh belâlara kıl müptelâ beni.
Dertlilerden iyiliğini, lütfunu eksik etme
Yani beni çok belalara (aşk) bağımlı kıl.
Oldukça ben götürme belâdan iradetim
Ben isterim belâyı çü ister belâ beni.
Var olduğum sürece, belaya olan saygımı alma
Ben belayı isterim, çünkü bela da beni ister.
Gittikçe hüsnün eyle ziyâde nigârımın
Geldikçe derdine beter et müptelâ beni
Sevgilimin güzelliğini gittikçe daha da artır.
Bana gelince beni de onun derdine daha çok bağımlı kıl.
Öyle zaîf kıl tenimi firkatinde kim
Vaslına mümkün ola yetürmek sabâ beni
Onun ayrılığından beni o kadar zayıflat ki
Sabah rüzgârı beni ona kavuşturabilsin.
Nahvet kılıp nasîb Fuzuli gibi bana
Yâ Rab mukayyed eyleme mutlak bana beni
Ya Rabbi bana Fuzuli gibi gurur verme
Beni bana asla emanet etme.
* Bu gazel Kays'ın aşk derdiyle dağlara çıkıp Mecnun'a dönüşmesinden sonra,
ailesinin iyileşir umuduyla dua etmeye götürdüğü Kâbe'de, Mecnun'un ailesinin
umutlarını boşa çıkaran duasıdır