SESSİZ GEMİ

    Artık demir almak günü gelmişse zamandan   
    Meçhule giden bir gemi kalkar bu limandan.   
       
    Hiç yolcusu yokmuş gibi sessizce alır yol;   
    Sallanmaz o kalkışta ne mendil, ne de bir kol.   
       
    Rıhtımda kalanlar bu seyahetten elemli,   
    Günlerce siyah ufka bakar gözleri nemli,   
       
    Biçare gönüller Ne giden son gemidir bu!
    Hicranlı hayatın ne de son matemidir bu.   
       
    Dünyada sevilmiş ve seven nafile bekler;   
    Bilinmez ki giden sevgililer dönmeyecekler.   
       
    Bir çok gidenin her biri memnun ki yerinden,   
    Bir çok seneler geçti; dönen yok seferinden.   
       
    (Kendi gök kubbemizden)